Ik ben een Nederlander, en hoe meer ik in het buitenland ben, hoe meer ik besef dat ik altijd Nederlander zal blijven. Hoe graag ik ook in Cambodja ben, ik zal nooit een Cambodjaan worden. Ook in het dorp waarin ik nu woon zal ik altijd de farang in Cambodja , de buitenlander, zijn.
Mijn leven als farang in Cambodja
Hoe ben ik daar dan terecht gekomen?
Eind 2017 zette ik mijne eerste stappen als farang in Cambodja. Een vriend van me was er al vaker geweest. Hij was intussen getrouwd met een Cambodjaanse en had er zelfs een huis laten bouwen. Hij haalde me ertoe over Cambodja te bezoeken. In april 2017 besloot ik dat te gaan doen. Ik boekte een retourvlucht naar Phnom Penh voor de maand september.

Mijn vriend had echter nog wat voor mij in petto. Hij stelde me voor aan Vanna, een volgens hem heel leuke vrouw van destijds zesenveertig jaar, die hij in het uitgaansleven van Phnom Penh had leren kennen. In april ben ik toen via WhatsApp met Vanna in contact gekomen. Het klikte eigenlijk gelijk tussen ons en hoewel het soms lastig communiceren was, omdat de vertaalsoftware nog verre van perfect was en de vertalingen dus soms cryptisch overkwamen, vond ik het heel leuk wetenswaardigheden met elkaar uit te wisselen.
Omdat we ons WhatsApp-contact werkelijk geen dag oversloegen, vond ik het dan ook niet meer dan logisch haar vlak voor mijn vertrek ertoe uit te nodigen de maand dat ik in Cambodja zou zijn, samen met mij door te brengen.

Rondreis door Cambodja
We zouden dan een rondreis door het land maken en alle bezienswaardigheden bezoeken. Ze moest daar het een en ander voor regelen, maar nadat dat gebeurd was, nam ze deze uitnodiging aan. Ze stond op het vliegveld te wachten en het was liefde op het eerste gezicht. Nu, vijf jaar later, zijn we nog steeds verliefd. Het grootste gedeelte van het jaar leven we in Melop. Melop is een dorpje op ongeveer vijfenzestig km van Phnom Penh in de provincie Prey Veng.
We leven daar samen met onze dieren (honden en kippen) in een fijn huis. Ook hebben we een tuin (de trots van Vanna) vol fruit en groente. Vanwege Corona hebben we dat twee jaar onafgebroken gedaan, maar vorig jaar ben ik weer een periode in Nederland geweest. In Nederland mis ik haar enorm, maar via social media hebben we dagelijks contact, dus is het te doen.

De eerste maand als farang in Cambodja wilde ik zoveel mogelijk van het land zien. Angkor Wat uiteraard, het drijvende dorp van Tonlé Sap. Ook het “Bounty eiland” Koh Rong, Sihanoukville en Phnom Penh met haar Killing Fields en de TuolSleng-gevangenis. Ik wist toen nog niet dat ik in het land zou gaan wonen en genoeg tijd zou hebben om dit te bekijken.

Een nieuw leven in Cambodja
De combinatie van alle indrukken die ik in die maand van het land opdeed en de liefde die ik voor Vanna voelde maakte dat ik in 2018 voor de tweede keer naar Cambodja reisde. Op de terugweg nam ik Vanna mee naar Nederland om haar ons land te laten zien. Na een verblijf van drie maanden in Nederland vlogen we terug naar Cambodja. We besloten om een huis te bouwen in Melop en daar te gaan wonen. Terug in Nederland verkocht ik mijn huis en al mijn spullen. Ik nam afscheid van familie en vrienden en reisde ik met mijn hele bezit in twee koffers naar Vanna.
Intussen woon ik al weer drie jaar als farang in Cambodja. Al vrij snel besloot ik het leven hier en mijn ervaringen met de dorpelingen te beschrijven. Eerst in een blog, voor familie en vrienden, later ook in boekvorm.
Het leven hier beschrijven is minder gemakkelijk dan het wellicht lijkt. Mijn gebrek aan kennis van de Khmer-cultuur, het boeddhisme, de Cambodjaanse politiek en, niet te vergeten, de flora en fauna van het land zorgde ervoor dat het een heel persoonlijke beleving werd, die ik beschreef. Ook kon ik het niet laten af en toe mijn (buitenlandse) mening over bepaalde zaken te geven.
Bronnen voor Farang in Cambodja
Ik heb natuurlijk het een en ander geleerd in de periode dat ik hier woon. De Khmer-taal ben ik nog niet machtig. Ik ken wel veel woorden, maar de uitspraak is erg lastig en een gesprek voeren gaat nog helemaal niet. Gelukkig is een van mijn buren leraar Engels. Via hem kwam ik onder andere te weten hoe het boeddhisme binnen het dorp aanwezig is, wat de betekenis is van bepaalde gewoontes en ceremonies, en nog veel meer. Uiteraard kan ik met sommige vragen ook bij Vanna terecht, maar mijn liefste heeft niet echt het geduld om voor lerares te spelen en stuurt me liever naar de leraar.

Alle informatie die ik in dit boekje deel, heb ik vergaard via deze leraar of via het internet. Namen van dieren en planten zijn vaak met Google Lens opgezocht. Deze software is natuurlijk ook afhankelijk van de nauwkeurigheid van mijn fotomateriaal. De foto hieronder is bijvoorbeeld van een stukje stof dat toevallig op het veld lag en omdat het ook zomaar een dode slang had kunnen zijn, vond ik het leuk om het Lens voor te leggen. Lens zocht en vond dat het hier om een grijze rattenslang moest gaan. Zoiets is niet altijd goed te zien en ik weet nu dat ik mijn waarnemingen voorzichtig moet interpreteren.
Belangrijk is te beseffen dat alle ervaringen, meningen en conclusies in dit boek zijn beschreven vanuit mijn perspectief, een perspectief van een Nederlander die in Cambodja woont. Soms, en vooral in het laatste hoofdstuk (Vrijheid in Cambodja), trek ik daarbij persoonlijke conclusies.

Geef een reactie